พิมรี่พาย เจอวิกฤติ ไลฟ์ขายของได้เป็น 100 ล้าน ขายดี แต่ทำไมขาดทุน ?

พิมรี่พาย เจอวิกฤติ ไลฟ์ขายของได้เป็น 100 ล้าน ขายดี แต่ทำไมขาดทุน ?

17 พ.ย. 2026
ใครที่ติดตามคุณพิมรี่พายน่าจะสังเกตว่า ช่วงหลัง ๆ เจ้าตัวชอบออกมาโพสต์ขายของในราคาถูกมาก พร้อมบอกว่า “กำลังมีปัญหาเรื่องเงินสด” เลยต้องมาขายของราคาถูกเพื่อระบายสต๊อก
ที่น่าสนใจคือ คุณพิมรี่พายเป็นนักไลฟ์เบอร์ต้น ๆ ของประเทศไทย เคยทำไลฟ์ระดับปรากฏการณ์มียอดขายเป็นสิบล้าน ร้อยล้านบาทมาแล้วหลายครั้ง
แล้วทำไมนักไลฟ์ที่ขายดีขนาดนี้ ถึงเจอกับปัญหาเรื่องเงินสด ? MarketThink จะชวนทุกคนมาวิเคราะห์กัน
- คุณพิมรี่พาย เป็นนักไลฟ์สดที่มีโมเดลการขายง่าย ๆ คือเน้น “ซื้อมา-ขายไป” ส่วนใหญ่แล้วจะเป็นการไปดีลกับโรงงานหรือตัวแทนจำหน่าย แล้วเหมาซื้อสินค้าล็อตใหญ่ เพื่อให้ได้ต้นทุนต่ำ ๆ
ทำให้คุณพิมรี่พายมีอิสระในการจัดโปรโมชัน ลด แลก แจก แถม หรือขายในราคาที่ถูกกว่าท้องตลาดได้
เหมือนที่เราเห็นกันบ่อย ๆ
คล้ายกับเคสที่เจ้าตัวเคยไปเหมาทุเรียนมาทั้งหมด 20 สวนให้ได้ต้นทุนที่ถูกมาก ๆ ก่อนจะเอามาขายต่อในไลฟ์ราคาลูกละ 100 บาท ซึ่งถูกกว่าราคาตลาดเมื่อเดือนเมษายนที่ผ่านมา
อย่างไรก็ดี โมเดลแบบนี้ก็มีข้อเสียอยู่เหมือนกัน นั่นก็คือเรื่องของ “เงินทุนหมุนเวียน” ที่ต้องบริหารให้ดี
เพราะโมเดลที่คนขายลงทุนซื้อของมาสต๊อกไว้เองก่อนแบบนี้ จะได้เงินสดเข้ากิจการจริง ๆ ก็ต่อเมื่อสินค้าถูกขายให้ลูกค้าเท่านั้น
หมายความว่า ถ้าสินค้าที่ซื้อมาสต๊อกไว้มีปัญหาหรือขายไม่หมด
เงินที่ลงทุนไป จะถูกเปลี่ยนสถานะเป็น “สินค้าคงคลัง” และจะเปลี่ยนกลับเป็นเงินสดได้ก็ต่อเมื่อขายออก
ทั้งนี้ การขายบนแพลตฟอร์มอีคอมเมิร์ซ ก็ยังมีเรื่องรอบการชำระเงินจากแพลตฟอร์ม การเก็บเงินปลายทาง รวมถึงการคืนสินค้าและค่าใช้จ่ายต่าง ๆ เข้ามาเกี่ยวข้องด้วย
ทำให้ต่อให้ขายได้ ก็อาจจะไม่ใช่เงินสดที่กลับเข้าบริษัททันทีเสมอไป
และถ้าสินค้าขายไม่ออกตามที่คาดการณ์ไว้ เงินทุนที่ควรจะหมุนกลับมาใช้ซื้อสินค้าล็อตใหม่ ก็อาจติดอยู่ในสต๊อกแทน
ดังนั้น ถ้าไม่ได้มีสายป่านยาวพอจะซื้อสินค้ามาขายรอบใหม่ ธุรกิจก็อาจจะเจอปัญหาสภาพคล่องได้ง่าย ๆ
- ใครที่นึกภาพไม่ออกลองดูตัวอย่างนี้
สมมติว่าคุณพิมรี่พายซื้อของมาไลฟ์สด รอบละ 100 ล้านบาท
หากขายหมดเกลี้ยง โดยสมมติให้มีอัตรากำไรอยู่ที่ 5% ก็จะได้เงินกลับมาประมาณ 105 ล้านบาท
คุณพิมรี่พายก็จะมีเงินไปซื้อของล็อตต่อ ๆ ไปมาขายต่อได้ ไม่มีปัญหาอะไร
แต่ในรอบต่อไป สมมติว่าคุณพิมรี่พายลงทุนซื้อของมา 100 ล้านบาท และมีอัตรากำไร 5% เท่าเดิม
ครั้งนี้กลับขายได้แค่ 80% เพราะสินค้าเริ่มหมดกระแส
เงินสดที่ได้กลับมาจึงเหลือเพียงประมาณ 84 ล้านบาท
ส่วนสินค้าอีก 20% หรือคิดเป็นต้นทุนประมาณ 20 ล้านบาท ก็จะกลายเป็น “สินค้าค้างสต๊อก”
เมื่อนำเงินสด 84 ล้านบาทที่ได้จากการขาย มารวมกับเงินสดที่เหลือจากรอบก่อนอีก 5 ล้านบาท จะมีเงินอยู่ในมือประมาณ 89 ล้านบาท
ทำให้ในรอบต่อไป หากคุณพิมรี่พายยังอยากซื้อของมาขาย 100 ล้านบาทเท่าเดิม ก็จะยังขาดเงินสดอีกประมาณ 11 ล้านบาท ซึ่งอาจต้องนำเงินสำรองมาใช้ กู้เงิน หรือขอเครดิตจากซัปพลายเออร์
ซึ่งถ้าเจอปัญหาแบบนี้บ่อย ๆ สะสมไปเรื่อย ๆ เงินสดในมือก็จะยิ่งร่อยหรอลงทุกรอบ สินค้าค้างในสต๊อกก็จะเยอะขึ้นเรื่อย ๆ
ทีนี้ในปี 2569 คุณพิมรี่พายก็ได้ออกมาให้ข้อมูลว่า กำลังเจอปัญหาสินค้าค้างสต๊อกแบบนี้จริง ๆ
- เริ่มจากปัญหาทุเรียน ที่คุณพิมรี่พายออกมาเล่าว่า ประสบปัญหาจากการจัดหาสินค้า จนทำให้ธุรกิจทุเรียนขาดทุนเป็นจำนวนมาก
- ต่อมาคือเรื่อง “สกุชชี่” มีช่วงหนึ่งคุณพิมรี่พายเห็นว่าสินค้าสกุชชี่กำลังฮิตมาก ก็เลยตัดสินใจใช้ท่าที่ตัวเองถนัดคือซื้อเยอะ ๆ เพื่อเอามาขายต่อ
แต่ปรากฏว่า กระแสหมดไวกว่าที่คิด
ทำให้สินค้าจำนวนมากที่ซื้อเข้ามาเพื่อรองรับกระแสความนิยม กลายเป็นสินค้าค้างสต๊อกที่ยังเปลี่ยนกลับมาเป็นเงินสดไม่ได้
- และล่าสุดคือเรื่องที่โกดังถูกน้ำท่วม ทำให้สินค้าที่เตรียมไว้ขายเสียหายอย่างหนัก ไม่สามารถเอามาขายได้
ซึ่งถ้าลองวิเคราะห์ดู เรื่องนี้น่าจะเป็นสาเหตุว่าในช่วงหลัง ๆ เราถึงเห็นคุณพิมรี่พายที่มีภาพจำว่าขายเก่งมาก ๆ ทำเงินได้เป็น 100 ล้านบาทในไลฟ์เดียว
ออกมาโพสต์ขายของถูกรัว ๆ และบอกว่า บริษัทกำลังมีปัญหาสภาพคล่อง อยากได้เงินสดมาให้บริษัทไปต่อ
เพราะการลดราคาขายสินค้าเพื่อระบายสต๊อก เป็นหนึ่งในวิธีที่ธุรกิจสามารถนำมาใช้เปลี่ยนสินค้าคงคลัง ให้กลับมาเป็นเงินสดได้เร็วขึ้น แม้จะต้องยอมลดกำไร หรืออาจขายในราคาที่ต่ำกว่าต้นทุนก็ตาม
คุณพิมรี่พายจะได้มีทุนมาทำธุรกิจต่อหลังจากเจอปัญหาที่ว่ามานั่นเอง..
- สุดท้ายนี้บางคนอาจจะสงสัยว่า ทำไมนักไลฟ์คนอื่น ๆ ไม่เจอปัญหาแบบคุณพิมรี่พายบ้าง ?
คำตอบก็อาจจะเป็นเพราะนักไลฟ์ไม่ได้มีโมเดลธุรกิจแบบเดียวกันทั้งหมด ส่วนใหญ่จะเป็นโมเดลที่ฝั่งแบรนด์จ้างมาขายสินค้า แล้วแบ่งรายได้กัน
ซึ่งในโมเดลนี้ นักไลฟ์ไม่ได้เป็นเจ้าของสินค้าและไม่จำเป็นต้องลงทุนซื้อสินค้ามาสต๊อกเองโดยตรง ดังนั้น หากสินค้าขายไม่ออก ความเสี่ยงเรื่องสินค้าค้างสต๊อกก็จะอยู่กับเจ้าของแบรนด์เป็นหลัก
ต่างกับคุณพิมรี่พายที่เน้นซื้อของมาขายเอง ซึ่งได้กำไรเต็ม ๆ ตอนขายดี แต่ก็ต้องแบกสต๊อกเต็ม ๆ ตอนขายไม่ออกเช่นกัน..
© 2026 Marketthink. All rights reserved. Privacy Policy.